بیشتر از یک سال پیش بود که در وبلاگ محسن خواندم، "دوستم تصادف کرد و مُرد".
محسن!‌
دوست من هم تصادف کرد و مُرد.
من به اندازه‌ی تو با دوستم، دوست نبودم. اما یک چیز این وسط عوض نمی‌شود.
دو انسان؛ دو جوان؛ دو تن از آدم‌هایی که داشتند مثل من و تو زندگی می‌کردند، دیگر نیستند.
مسعود هم مثل آمنه تصادف کرد و مُرد. خوشحالم که بهرام زنده ماند!!
روحشان اگر باقی بود شاد باد...

* محمد چند کلیپ برایم میل کرد. دیدم و گریه کردم. دیدم و تنفر تمام وجودم را گرفت. دیدم و فریاد زدم...
* کار جدیدی شروع کرده‌ام.
* خیلی چیزها دارد خیلی سریع و زود تغییر می‌کند.
* به یاد ندا و ترانه...
* به یاد مریم که ۶ سال پیش همین روزها تصادف کرد و عذادارمان کرد.
* به یاد راضیه که ۵ سال پیش همین روزها توسط سرطان بلعیده شد و عذادارمان کرد.
* این روزها دائم صدای جیغ می‌شنوم. صدای سیلی هم می‌شنوم. صدای امید را هم خوب می‌شنوم.
* از سهراب بی‌خبرم. کسی ندیده است او را؟
* نمی‌خواستم تلخ و سرد باشم و بنویسم! اما چیزی غیر از این نیامد فعلن!